İYİLER NE ZAMAN KAZANIR?

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Fatma Elalmış makalesinde; İyilik plansızdır. Doğası gereği böyledir. Bir hesap defteri tutmaz, strateji kurmaz, uzun vadeli çıkar analizleri yapmaz. İyi insan, iyi olduğu için iyilik yapar; refleks gibidir bu. Tıpkı birinin düşerken elini uzatması gibi… O anda düşünmez, tartmaz, planlamaz. Yapar.
Kötülük ise böyle işlemez.
Kötülük, soğukkanlıdır. Hesapçıdır. Sabırlıdır. Bir masa kurar, üzerine planlarını dizer. Adım adım ilerler, riskleri hesaplar, alternatif senaryolar üretir. Ve en önemlisi: Kötü, kazanmak ister. Bunun için çalışır. Yorulur, bekler, yeniden dener. Bu yüzden çoğu zaman kazanan hep kötülüktür.
İşte tam burada, hep kazanmanın sarhoşluğuyla kötülüğün her hareketinin bir karşılık doğurduğu hesaba katılmaz.Çünkü kötülüğün bir zaafı vardır: Kendine benzer olanı çeker. Bir kötünün etrafında zamanla başka kötüler birikir. Güvensizliğin, çıkarcılığın ve ihanetin normalleştiği bir ekosistem oluşur. Ve bu ekosistemde kimse kimseye gerçekten sadık değildir. Herkes diğerinin açığını kollar. Herkes diğerinin zayıf anını bekler.
Güç birikir… ama aynı anda çatlaklar da büyür.
Kötüler arasındaki ilişki bir ittifak değil, ertelenmiş bir savaştır. En güçlü görünen, en çok hedef olandır. Ve çoğu zaman yıkım dışarıdan değil, içeriden gelir. Küçük bir zayıflık, yanlış bir adım ya da kısa bir tereddüt… Yeterlidir. Çünkü etrafında bekleyenler vardır.
İşte o an, dengeler değişir.
Kötülüğün kendi içinde parçalanması, iyiliğin en büyük şansıdır. İyiler belki plan yapmaz, belki organize olmaz, belki stratejik davranmaz… ama kötüler birbirini yemeye başladığında, ortaya bir boşluk doğar. Bir nefes alanı. Bir fırsat.
Ve bazen bu, kazanmak için yeterlidir. İşte iyiler eninde sonunda kazanır dedikleri durum tam olarak burada başlar.
Eğer kötüler birbirine düşmeseydi, dünya çok daha karanlık bir yer olurdu. İyilik, yalnızca saf niyetle ayakta kalamazdı. Ama gerçek şu ki, kötülük kendi kendini tüketme eğilimindedir. İçindeki güvensizlik, onu içeriden çürütür.
İyilik belki plansızdır… ama kötülüğün en büyük planı, çoğu zaman kendi sonunu hazırlar. Bu dünyanın düzeni, ne yazık ki, aynı döngü içinde akmaya devam edecek gibi duruyor.