İnsanın Kendiyle Sınavı Biz ne ara bu kadar acımasız olduk?

İnsanın Kendiyle Sınavı  Biz ne ara bu kadar acımasız olduk?
Yayınlama: 22.11.2026
A+
A-

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Nihal Cevher makalesinde;

Aslında bu hikâye çok eskiye, insanlığın en kadim kırılmalarından birine, Habil ile Kabil’e dayanıyor.
Kabil’in Habil’i öldürmesiyle başlayan o ilk şiddet ve öfke sızıntısı, çağlar boyunca şekil değiştirip büyüyerek bugüne ulaştı.

Bugün dönüp etrafımıza baktığımızda ise karşımızda ağır, sarsıcı ve bir o kadar da utandırıcı bir tablo var.

Artık en savunmasız olanı bile koruyamayan bir düzen.

Ne çocuğu koruyabiliyoruz ne kadını ne de hayvanı…

Bir toplumun vicdanı, en kırılgan olanı ne kadar kolladığıyla ölçülür. Oysa bugün okul sıralarındaki çocukların da, korunmaya muhtaç haldeki çocukların da güvenliğini düşünürken içimiz cız ediyor.

Kadına yönelik şiddet ve güvensizlik ise gündelik hayatımızın en yakıcı yarası olarak önümüzde duruyor. Koruma kalkanlarının zayıfladığı yerde, yalnızca bireyler değil, toplumsal huzur da ağır yara alıyor.
Üstelik bu duyarsızlık yalnızca kendi türümüze de değil. Doğadaki hayvanların yaşam alanlarına durmaksızın müdahale ediyoruz. Ağaçları kesiyoruz, evler ve yollar yapıyoruz, suya ulaşmalarını engelliyoruz, yuvalarını dağıtıyoruz. Sonra da kendi alanına sıkışmış, yolunu şaşırmış canlılardan şikâyet ediyoruz.

Oysa bu dünyada asıl istilacı kim, bir duralım da düşünelim.

Meseleyi daha da ağırlaştıran şey ise koruma ve gözetim sorumluluğu taşıyan mekanizmaların yetersiz kalması, hatta kimi zaman tam tersi bir tablonun ortaya çıkması. Koruma altında olması gereken bir ormanda ya da parkta bile güvenliği sağlayamadığımızda, kurumlara duyulan güven sarsılıyor.

Korumakla sorumlu olanların geri çekildiği ya da görevini yapamadığı yerde, vicdanlar daha da ağır bir yükün altında kalıyor.

Durup kendimize şu iki soruyu sormanın tam vakti.
Biz ne ara bu kadar kötü olduk? Biz ne yapıyoruz, nereye gidiyoruz?

Çocuğunu, kadınını, hayvanını ve doğasını koruyamayan bir dünyanın, yarın kendini de koruyamayacağı açık. Bu gidişatı değiştirmek yalnızca öfkelenmekle olmaz,sorumluluğu üstlenmekle, kuralları işletmekle ve en önemlisi insanlığımızı, empatimizi yeniden hatırlamakla olur.

Sevgiyle kalın

Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.

Yeni Slow Radyo Yüz Ağdası