Doğaya Saygı, İnsanlığa Saygıdır

Köşe yazarı Fatma Düz makalesinde;

İnsan, toprağın üstünde yürüdüğünü sanıyor… Oysa her adımında toprağa biraz daha borçlanıyor. Bir ağacın gölgesinde serinlerken, bir derenin suyuyla susuzluğunu giderirken, nefes aldığı havanın kıymetini bile unutarak yaşamaya devam ediyor.

Çoğumuz doğanın sessizliğini fark etmiyoruz. Oysa kuruyan her nehir bir çığlıktır, kesilen her ağaç vicdanımıza vurulan bir baltadır, betona gömülen her yeşillik ise geleceğin mezar taşını oluşturur.

Ve şimdi… Dağların sessizliğini ateş bozuyor. Bir kıvılcımın ardından yükselen alevler yalnızca ormanı yakmıyor; kuşların yuvasını, yavru ceylanın nefesini, toprağın bin yıllık hafızasını da kül ediyor. Yangının ortasında kalan bir ağacın çatırtısı aslında doğanın feryadıdır. Göğe yükselen duman, içinde kaçan bir karacanın korkusunu, kanadı yanan bir kuşun sessiz vedasını taşıyor.

İnsan bazen sadece bir fotoğraf çekip geçiyor. Ama o alevlerin içinde can veren hayvanların gözlerinde, insanlığın kaybettiği merhamet yanıyor. Bir sincap yuvasına dönemiyor, bir anne kuş yavrusunu koruyamıyor ve toprağın üstünde yaşayan her canlı, insanın hoyratlığı yüzünden ölümle sınanıyor.

Bugün göğe duman salanlar, yarın çocuklarına temiz nefes anlatamayacak. Bugün ormanı yakanlar, yarın gölge arayacak. Ve en acısı da şu: İnsan, kendi eliyle kurduğu düzenin altında ezilecek. Doğa intikam almaz, sadece hesabı geciktirir. Fırtına, kuraklık, susuzluk ve sessizce tükenen yaşamla insanın karşısına çıkar.

Unutulmamalıdır ki, toprağa saygısı olmayanın vatana sevgisi de eksik kalır. İnsan doğadan koparsa, önce vicdanını, sonra insanlığını kaybeder. Mustafa Kemal Atatürk’ün de dediği gibi: “Ormansız bir yurt, vatan değildir.”

Bir gün herkes anlayacak: Ağaç kesmek yalnızca odun eksiltmek değil, bir geleceği yok etmektir. Bir nehri kirletmek sadece suyu değil, yaşamı öldürmektir. Ve doğayı kaybeden insan, aslında kendini kaybetmiş olur.

Doğaya saygı, insanlığa saygıdır. Bugün toprağı, ormanı ve suyu korumak, yarının vicdanını ve insanlığını korumaktır.