BİR ÇOCUĞUN ATEŞİ, BİR DOKTORUN MERHAMETİ: GERCÜŞ DEVLET HASTANESİ’NDE İNSANLIĞIN GÜZEL YÜZÜ

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı …. Yazan: Araştırmacı Yazar Hasan Mesut Ekmen

Hayat bazen insana küçük ama anlamı çok büyük dersler verir. Bazen bir çocuğun ateşi, bazen bir annenin sabahlara kadar süren telaşı, bazen de bir doktorun merhamet dolu sözü insanın kalbine dokunan unutulmaz hatıralara dönüşür.

Geçtiğimiz Cumartesi günü ailece Midyat’a gitmiştik. Hava oldukça soğuk ve yağmurluydu. Küçük oğlum Mahmut Hüseyin Ekmen, çocuk olmanın verdiği o saf özgürlükle koştu, oynadı, yağmurun ve soğuğun keyfini çıkardı. Biz anne baba olarak belki de biraz daha dikkatli olmalıydık. Özel aracımız olmadığı için minibüsle gidip geldik ve saat 14.00 civarında Gercüş’teki evimize döndük.

Akşam saatlerinde ise küçük oğlumun ateşi yükselmeye başladı. Bir anne için evladının ateşler içinde yanması ne demektir, bunu ancak yaşayan bilir. Eşim sabaha kadar oğlumuzun başından ayrılmadı. Ateşini düşürmek için elinden gelen her şeyi yaptı. O gece bir annenin sabahlayan duasına, bir babanın içindeki sessiz endişeye tanıklık ettik.

Sabah olduğunda Gercüş Devlet Hastanesi’nin acil servisine gittik. Nöbetçi pratisyen doktor sağ olsun oğlumu dikkatlice muayene etti ve gerekli ilaçları verdi. Eve döndük, ilaçlarını kullandık ve Mahmut Hüseyin’in ateşi düşmeye başladı. Bir nebze de olsa rahatlamıştık.

Fakat Pazartesi akşamı ateş yeniden yükseldi. O gece yine zor geçti. Bir baba için evladının başında beklemek, onun ateşini düşürmeye çalışmak kelimelerle anlatılması kolay bir duygu değildir.

Sabah olur olmaz randevumuzu alarak tekrar Gercüş Devlet Hastanesi’ne gittik. Saat 10.00 civarında hastaneye ulaştık. Daha hastanenin girişinde bizi karşılayan personelin güler yüzü insanın içini rahatlatıyordu.

O gün dikkatimi çeken bir başka gerçek de şuydu: Hastaneye gelen çocukların büyük bir kısmı soğuk algınlığı ve üşütme şikâyetiyle gelmişti. Mevsim şartları çocukları oldukça etkilemişti. Buna rağmen hastane personelinin her bir çocukla ve aileyle sabırla ilgilenmesi gerçekten takdire şayandı.

Çocuk doktorunun odasından çıkan minik hastaların çoğu ağlayarak değil, gülümseyerek çıkıyordu. O an anladım ki bazen bir doktorun şefkati, verilen ilaçtan çok daha güçlü bir teselli olabiliyor.

Sıra bize geldiğinde içeri girdik. Karşımızda genç ve güler yüzlü bir hekim vardı: Uzman Doktor İrem Esen Savaş.

Henüz yeni atanmış olmasına rağmen çocuklarla kurduğu sıcak iletişim gerçekten görülmeye değerdi. Oğlum Mahmut Hüseyin ile konuşurken bir doktor gibi değil, adeta bir abla gibi yaklaşması bizi çok etkiledi. Muayene sırasında onunla sohbet ediyor, korkmaması için tatlı bir dille iletişim kuruyordu.

Kendisiyle kısa bir sohbet etme fırsatı da buldum. Zamanını fazla almak istemeden kendisine şu soruyu sordum:

“Hocam, burada çalışmaktan memnun musunuz?”

Verdiği cevap ise aslında her şeyi anlatıyordu:

“Benim Hipokrat yeminim var. Vatanıma ve milletime hizmet etmek için doktor oldum. Benim için neresi olduğu önemli değil. Önemli olan insanlara faydalı olmak ve onlara şifa verebilmek.”

Bu sözleri duyduğumda bir baba olarak içimde büyük bir saygı oluştu. Çünkü bu cümleler sadece bir meslek cümlesi değildi; bir vicdanın, bir sorumluluğun ve insanlık anlayışının ifadesiydi.

Bugün bu yazıyı kaleme almamın bir sebebi de ailelere küçük bir hatırlatmadır: Özellikle bu soğuk günlerde çocuklarımızı biraz daha dikkatli korumamız gerekiyor. Bazen küçük bir ihmal, günlerce süren hastalıklara sebep olabiliyor.

Ama bu yazının asıl amacı başka…

Gercüş Devlet Hastanesi’nde görev yapan doktorlarımıza, sağlık çalışanlarımıza ve hastane yönetimine gönülden teşekkür etmektir.

Çünkü sağlık hizmeti sadece bir görev değildir. Bu iş sabır ister, merhamet ister, vicdan ister.

Bu vesileyle başta Uzman Doktor İrem Esen Savaş olmak üzere, Gercüş Devlet Hastanesi’nin kıymetli sağlık çalışanlarına, hastane müdürüne ve özveriyle görev yapan tüm personele teşekkür ediyorum.

Ayrıca Batman İl Sağlık Müdürlüğü’ne de böyle mesleğini seven, insanına hizmet etmeyi görev bilen doktorları ilçemize kazandırdığı için şükranlarımı sunuyorum.

Unutmayalım…

Bir memleketin en büyük zenginliği, görevini vicdanıyla yapan insanlarıdır.

Ve bazen bir çocuğun ateşini düşüren sadece ilaç değil, bir doktorun merhametli kalbidir. 🤲