Yazar: Mesut Çavuş Bir zamanlar tertemiz bir çocuktu… Okuldan eve koşarken elinde misketleri, cebinde umutları vardı. Annesi “yemeğin hazır” derdi, babası “derslerini ihmal etme oğlum.” Sonra bir gün… o sokak köşesinde tanıştığı “abi” dediği biri, bir kâğıt parçasına sardığı karanlığı avuçlarına bıraktı. Ve o çocuk, o gün kendi mezarının ilk...