İŞTE ARKADAŞLARIM-2

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Ahmet Koçak makalesinde;

İSMAİL TEKİN: Köşe yazarı, şair, mali müşavir ve siyasetçidir. Toplantılara kolunun altında taşıdığı kalın klasörlerle gelir. Ateşli solcu olduğu halde hep Başkan Zeki Bey’in sağına oturur. Başkan geçen haftanın özetini ve gündemi açıklarken o, ciddi yüz ifadesiyle önündeki klasörleri karıştırır. Önünde yığılı klasörleri gören diğer katılımcılar:
“İsmail Bey baya hazırlık yapmış. Bizde bir not kâğıdı bile yok.” düşünceleri ve ödevini yapmayan öğrenci suçluluğu içinde toplantıya yenik psikoloji ile başlarlar.
Zeki Bey açılışı yaptıktan sonra (kalın klasörlere sevinçle bakarak) ilk sözü İsmail Beye verir. Belki de ilk söz almak için dosyaları araç olarak kullanmaktadır.
Burnundan derin bir nefes alır. Konuşmaya başlarken klasörleri kapatıp düzeltir. Bu hareketiyle dersine iyi çalışmış, tüm dosyaların içeriği belleğimdedir görüntüsü verir…
İsmail Bey’e söz verilince;
‘Hele şükür! ‘Başkanın uzun açılış konuşmasındaki tatlı sert zulmünden kurtulduk!’ diye düşünen dinleyiciler, kısa bir süre sonra ‘eyvah! Yağmurdan kaçarken doluya tutulduk’ telaşına kapılır.
O, öfkeli ve coşkulu konuştukça dinleyenler, sandalyelerinden kayarak masa altına doğru yolculuğa çıkar, her an kaybolma pozisyonuna geçerler. Bir ara daha da kükrer;
“Öyle yağma yok. Biz Kuvayı Milliye ruhunu taşıyoruz. (Yeri gelmiştir; kızdıklarına söver) Meydanı bunlara bırakmayız! Artık demokratik mücadele devri kapanmıştır. Kurtuluş Savaşı’ndaki dedelerimiz gibi kazmayı küreği kapıp sokaklara çıkma vaktidir!” dedikçe dinleyenler pusar, zemine doğru yolculukları devam ederler.
İyice kıvama gelmişlerdir. Akıllarından kazma kürekleri kapıp sokaklara çıkmak geçer. Evdeki kazma ve küreğin yeri nereydi sorusu zihinleri kurcalar…
Sadece kapıya yakın oturan; ‘ ben kapıya yakınım. Bir durum olursa hemen kaçarım’ rahatlığıyla dik oturup, İsmail Bey’in gözüne korkmadan bakarak dinler. Dışarıdan biri baksa içeride iki kişiyi var sanır.
Böyle öfkeli oluşunda Kore gazisi bir babanın evladı, Bursa’nın ünlü kabadayısının yeğeni olması yanında; Güneydoğu’da kuşun uçmadığı, kervanın geçmediği; sadece teröristlerin geçtiği bir karakolda askerlik yapmasının rolü büyüktür. “Ey milletim, korkmadan uyu ben varım, biz varız.” demiş ve buna alışmıştır…
Öfkeli söylevi bizi bir yandan kamçılayıp korkuturken diğer yandan “bize posta koyan olursa İsmail Bey var nasıl olsa” güveni verir.
Konuşmasını bitirdiğinde o dosyalarda ne olduğunu herkes merak eder ama kimse sormaya, dosyalara bakmaya cesaret edemez. Belki anlattığı konuların geniş bir analizi ya da toplantıyla hiç ilgisi olmayan mali müşavirlik evrakları vardır da psikolojik olarak etkilemek için getirmiştir o dosyaları. Dosyalar, içeriğinden çok varlığı ile görevini layıkıyla yerine getirmiştir.
Ben her zaman yanında oturduğumdan İsmail Bey’in konuşmasının sonlarına doğru iyice sandalyeye gömülürüm. Biri resim çekse kafam masanın üzerindeymiş gibi gözükür halde çıkarım. Tıpkı gülmece yapayım derken tutuklanan Deniz GÖKTAŞ’ın masa üzerindeki kafası gibi.
İsmail Tekin, Çocukluğundan, Karıncaderesi anılarından, emekçi babasından, çocukken yaptığı işlerden söz ederek konuşmasını ilgiyle dinlenir hale getirir.
Her fani İsmail Bey’in azarlarından nasibini alacaktır. Başta hükümet, orada oturan masum kurul üyeleri, yöneticiler, muhalefet partisi liderleri, yardımcıları, il başkanı, ilçe başkanı, sekreteri, çaycısı velhasıl herkes nasibini alır.
Konuşurken sırası ile herkesin gözlerine bakarak konuşmayı arzu eder ancak o cesarette kimse olamadığından, karşı duvara, yere bakan gözlerle idare eder.
Böyle dirayetli, etkili, sözünü esirgemez bir konuşmacı olduğundan kendisini Yıldırım Belediye Meclis üyesi yaptık. Gerisini varsın Yıldırım belediyesi düşünsün…
Yıldırım Belediye Meclis üyesi iken etkili konuşmaları ile salonu inlettiğini bilirim.
Zeki Bey’den başkanlığı aldığım bir dönemde meclis üyelerimizi dinlemeye gitmiştim oradan biliyorum.
İsmail Beyin konuşması bitince sevinci yüzüne yansıyan Zeki Bey:
“Evet, Sayın Ahmet İlbaş bu konuda sizin görüşlerinizi de dinlemek isteriz. Buyurun söz sizde.”