KUSURSUZLUK ÇAĞINDA YORGUN İNSAN: MODERN HAYATIN GÖRÜNMEYEN TÜKENİŞİ

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Ali Yazır makalesinde;

Modern çağın en büyük yanılgılarından biri, insanın sürekli daha iyisini yapmak zorunda olduğuna inanması oldu. Kusursuz görünmek, kusursuz yaşamak, kusursuz ilişkiler kurmak ve kusursuz bir gelecek inşa etmek… İnsan zihni artık yaşadığı hayatı değil, olması gerektiğine inandığı hayatı takip ediyor. İşte tam da bu nedenle günümüz insanı, tarihin hiçbir döneminde olmadığı kadar yorgun, huzursuz ve tükenmiş hissediyor.

Uzmanlara göre insanı en çok yoran şey fiziksel yük değil; zihninde taşıdığı “olması gereken hayat” fikri. Çünkü gerçek yaşam ile zihinde kurulan ideal yaşam hiçbir zaman tam anlamıyla örtüşmüyor. İnsan, sahip olduklarını görmek yerine eksik kalanların peşinde koşmaya başlıyor. Geçmişte hayatından çıkan insanları düşünüyor, gelecekte hayatına girecek kişilerin hayalini kuruyor; ancak tam da o sırada yanı başında duran sevgiyi, huzuru ve gerçek mutluluğu fark edemiyor.

Toplumun büyük bölümü ise görünmeyen bir yarışın içinde yaşamını sürdürüyor. Herkes kendi adına bir tabela yazdırma telaşında. Herkes kendi düzenini kurmaya, kendi pazarını büyütmeye çalışıyor. Kariyerler, makamlar, sosyal medya vitrinleri ve maddi başarılar modern dünyanın en güçlü ölçütleri hâline gelirken; insanın iç huzuru çoğu zaman ikinci plana atılıyor.

Ancak tarih boyunca kurulan tüm düzenlerin, büyütülen tüm pazarların ve oluşturulan tüm güç alanlarının bir gün dağıldığı gerçeği de insanlığın değişmeyen kaderi olarak dikkat çekiyor. Dün büyük görünen pek çok hayatın bugün yalnızca bir hatıradan ibaret olması, yaşamın geçiciliğini yeniden hatırlatıyor.

Bu nedenle uzmanlar, mutluluğun sürekli kontrol etme isteğiyle değil; hayatın akışını kabul etmekle mümkün olabileceğini vurguluyor. Hayata karşı sürekli direnmek, insanı zamanla ruhsal olarak yoruyor. Oysa bazen yolların tıkanmasına, planların bozulmasına ve işlerin ters gitmesine izin vermek gerekiyor. Çünkü yaşam, her zaman düz bir çizgide ilerlemiyor.

Tam da bu noktada su metaforu dikkat çekiyor. Nasıl ki su önüne çıkan engeller karşısında kavga etmek yerine yeni bir yol buluyorsa, insanın da yaşam karşısında esnek olmayı öğrenmesi gerektiği ifade ediliyor. Çünkü su, eninde sonunda kendi denizine ulaşıyor. İnsan da sürekli savaşmak yerine bazen akışa güvenmeyi öğrendiğinde içsel huzura yaklaşabiliyor.

Psikologlara göre günümüz insanının en büyük problemlerinden biri, her şeyi zihninde büyütmesi ve kontrol altında tutmaya çalışması. Oysa her olay insanın müdahalesiyle çözülemiyor. Bazı şeyler olmuyorsa, bazen direnç göstermek yerine kabullenmek gerekiyor. Hayatın içinde olmanın o tarifsiz huzuru ise tam olarak bu teslimiyet anlarında ortaya çıkıyor.

Öte yandan uzmanlar, insan hayatını cennete ya da cehenneme çevirenin çoğu zaman kendi tercihleri olduğuna dikkat çekiyor. Sürekli kıyaslayan, hırsa teslim olan ve geçmişin yükünü taşıyan bireylerin iç huzurunu kaybettiği; sadeleşen, şükretmeyi bilen ve akışa güvenen insanların ise daha dingin bir yaşam sürdüğü belirtiliyor.

Bayram öncesinde birçok insanın kendini ruhsal olarak yenileme arayışına girmesi de dikkat çekici bir başka gelişme olarak değerlendiriliyor. Yoğun hayat temposundan uzaklaşmak isteyen bireyler, artık yalnızca fiziksel değil zihinsel bir “reset” ihtiyacı hissediyor. Uzmanlar ise bunun bir kaçış değil, insan ruhunun doğal bir yenilenme ihtiyacı olduğunu ifade ediyor.

Belki de modern insanın yeniden öğrenmesi gereken en önemli gerçek şu:
Hayat, kusursuz olduğunda değil; hissedildiğinde anlam kazanıyor.